A little Blog For A Little Child*

พึงเข้าใจความรู้สึกรักเพื่อนสุดๆก็วันนี้แหละค่ะ

จะจบม.3กันซะแล้ว

หลายคนก็ต่อโรงเรียนเดิม แต่เรากลับไป ...

คนที่เรารัก ก็อาจจะไม่เจอกันอีก...เหมือนดั่งตอนป.6

ไอแชมป์...ไอ้อ้วนใส่แว่น ล้อแม่กูได้ทุกวัน(ไอ้XX)แต่เอ็งก็ทำให้ห้องมีสีสัน

ไอบรรพต(บรรลัย)...แกก็ถูกเพื่อนแกล้งทุกวัน ตัวก็ผอมแล้วยังดำอีก น่าสงสาร แต่ก็ยังทำให้ห้องสดใส

ไอหนุ่ย..เอ๊ย ไอพัด.... ชายหนุ่มหน้านิ่ง เล่นบาสเก่ง  แต่ก็นิสัยดี ถ้าไม่มีเอ็ง ห้องก็คงไม่มีคนให้แกล้ง

ไอนนท์...เล่นกีตาร์เก่งแต่ไม่ยอมเอามา- -" ไอผอมเอ๊ย เอ็งเปนเพื่อนผู้ชายที่คุยแล้วเฮที่สุด

โถ่...ย้ายไปสตรีนนท์ แบบนี้คงคิดถึงพวกเพื่อนแย่เลย..T^T

 .

โรงเรียนอันเป็นที่รัก ถึงจะอยู่ด้วยกันแค่3ปี แต่ก็มีความผูกพันมากมายเต็มไปหมด

...

แต่ก็ไม่แน่ ...เราอาจจะอยู่ด้วยกันอีก (ถ้าสอบไม่ติด-*-)

ความสนุกกับเพื่อนๆ3/2มันผูกพันจริงๆ

อยากให้ติดต่อกันนานๆ

รักพวกแกจัง.... พวกแกอย่าลืมเค้านะ^^

 mint

20/02/08

06.20pm